Δευτέρα 16 Ιουλίου 2007

Κίνητρα για Έλληνες στον ΟΗΕ!

Δημοσιεύθηκε στην Μακεδονία της Κυριακής

15 Ιουλίου 2007

του Λεόν Σαλτιέλ

Ερωτηματικά προκαλεί η αδιαφορία που δείχνουν οι κυβερνόντες στη χώρα μας για την προώθηση και ανάδειξη νέων Ελλήνων για τη στελέχωση του ΟΗΕ και άλλων διεθνών οργανισμών. Χαρακτηριστικό είναι ότι η χώρα μας είναι η μοναδική από τις 15 χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης πριν την τελευταία διεύρυνση που δεν συμμετέχει σε προγράμματα που προωθούν την απασχόληση Ελλήνων σε διεθνείς οργανισμούς. Και αυτό όταν η Ελλάδα υποεκπροσωπείται σε πολλές από τις διάφορες υπηρεσίες του ΟΗΕ. Για παράδειγμα, δεν υπάρχει ούτε ένας Έλληνας που να εργάζεται στην Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, όταν τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν λάβει μεγάλη προτεραιότητα στις πολιτικές πολλών κρατών και οργανισμών.

Τα οφέλη για μια χώρα που έχει υπηκόους της σε υψηλές θέσεις σε διεθνείς οργανισμούς είναι πολλαπλά. Εκτός από το εθνικό κύρος που παρέχει μια τέτοια θέση, μια σειρά άλλων θετικών στοιχείων έρχονται να προστεθούν. Η προνομιακή πρόσβαση σε ανθρώπους σε θέσεις-κλειδιά είναι κάτι που ενδιαφέρει όλες τις χώρες του κόσμου. Άλλωστε αυτοί οι διεθνείς γραφειοκράτες μοιράζονται παρόμοιες ευαισθησίες και αντιλήψεις με τις χώρες καταγωγής τους. Παράλληλα, προβάλλεται ο εθνικός πολιτισμός, η κληρονομιά και η γλώσσα, και η χώρα μπορεί να ωφεληθεί ποικιλοτρόπως από άτομα με πολύτιμη εμπειρία και διεθνείς διασυνδέσεις. Δε λείπουν τα παραδείγματα πρώην υψηλόβαθμων στελεχών διεθνών οργανισμών που κατέλαβαν μεγάλες θέσεις στις κυβερνήσεις των χωρών καταγωγής τους.

Από τη χώρα μας απουσιάζει μια στρατηγική για ανέλκυση Ελλήνων σε διεθνείς οργανισμούς, όταν όλοι οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι εταίροι μας (ΕΕ των 15) έχουν σχετικά προγράμματα. Μια τέτοια πρωτοβουλία είναι το πρόγραμμα Νέων Επαγγελματιών (Junior Professonal Officers Program). Το πρόγραμμα αυτό επιτρέπει σε νέους των συμμετεχόντων κρατών να εργαστούν ως προσωπικό του ΟΗΕ, αλλά με χρηματοδότηση της χώρας τους. Έτσι, νέοι αποκτούν πολύτιμη εμπειρία και γνώσεις, ενώ παράλληλα η χώρα στηρίζει τον ΟΗΕ με δωρεάν εργασία φιλόδοξων και ικανών ατόμων. Πολλοί από αυτούς μετά τη λήξη του προγράμματος παραμένουν εργαζόμενοι στον ΟΗΕ ή σε άλλους σχετικούς τομείς.

Ένας άλλος τρόπος που Έλληνες μπορούν να εισέρθουν σε διεθνείς οργανισμούς είναι μέσω των προγραμμάτων πρακτικής άσκησης. Δυστυχώς, το κόστος ζωής στις έδρες του ΟΗΕ (Νέα Υόρκη και Γενεύη) είναι αρκετά αυξημένο και πολλές φορές απαγορευτικό για νέους φοιτητές και πρόσφατους πτυχιούχους. Ένα ταμείο που θα βοηθούσε με τα βασικά έξοδα διαβίωσης θα επέτρεπε σε νέους να εργαστούν για μερικούς μήνες, κερδίζοντας πολύτιμη εμπειρία και ενδεχομένως πρόσληψη στον οργανισμό.

Αυτά τα δύο προγράμματα η Ελλάδα μπορεί να τα βάλει μπρος άμεσα και με πολύ μικρό κόστος σε σχέση με τα προσδοκόμενα οφέλη. Αλλά πάντα με ευέλικτες και διαφανείς διαδικασίες που θα ενθαρρύνουν όλους τους ενδιαφερόμενους να συμμετάσχουν και τους ικανότερους να επιλεχτούν. Κάτι τέτοιο μπορεί να διασφαλιστεί αν την επιλογή την κάνουν φορείς αξιόπιστοι και με εμπειρία στο τομέα αυτό όπως το Ίδρυμα Κρατικών Υποτροφιών (ΙΚΥ).

Ακόμη, τα Ελληνικά Πανεπιστήμια, το Υπουργείο Εξωτερικών και άλλοι αρμόδιοι φορείς θα πρέπει να προωθούν την εργασία φοιτητών σε διεθνείς οργανισμούς και να διοργανώνουν σεμινάρια για τον σκοπό αυτό που θα παρουσιάζουν το θέμα σε όλες του τις διαστάσεις. Τα γραφεία σταδιοδρομίας των Πανεπιστημίων και άλλων σχολών καθώς και οι ελληνικές πρεσβείες θα πρέπει να είναι σε θέση να συμβουλεύουν νέους που ενδιαφέρονται για διεθνή καριέρα, μέσω ενός εντύπου και σχετικών σελίδων στο ίντερνετ. Τέλος, τα προγράμματα του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού θα πρέπει να περιλαμβάνουν το προφίλ του διεθνούς λειτουργού ως προοπτική για τους νέους της χώρας μας.

Παρασκευή 13 Ιουλίου 2007

Τα Muppets ποτέ την Κυριακή





Κυριακή 1 Ιουλίου 2007

Ο Καύκασος σε μετα-Σοβιετικό λίμπο

Δημοσιεύθηκε στην Μακεδονία της Κυριακής

1 Ιουλίου 2007

του Λεόν Σαλτιέλ

Επιστρέφοντας από ένα πρόσφατο ταξίδι στον Καύκασο, δεν ξέρω αν είμαι πιο αισιόδοξος ή απαισιόδοξος για το μέλλον της περιοχής. Μεγάλες προοπτικές ανοίγονται για τις τρεις δημοκρατίες, την Αρμενία, το Αζερμπαϊτζάν και την Γεωργία, που ιδρύθηκαν το 1991 με την διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Από την άλλη, τα τρία νέα κράτη του Καυκάσου αντιμετωπίζουν μια σειρά προκλήσεων --ανεργία, τοπικές συγκρούσεις, έλλειψη δημοκρατίας, κλειστά σύνορα, επιβαρυμένο φυσικό περιβάλλον-- που δυσχεραίνουν την ενεργή τους συμμετοχή στην παγκόσμια οικονομία.

Το σενάριο του «Great Game», του «Μεγάλου Παιχνιδιού» μεταξύ της Ρωσικής και της Βρετανικής Αυτοκρατορίας για τον έλεγχο της Κεντρικής Ασίας κατά τον 19ο αιώνα φαίνεται να επαναλαμβάνεται στις μέρες μας. Οι τρεις μεγάλες δυνάμεις της περιοχής, η Ρωσία, το Ιράν και η Τουρκία, που γεωγραφικά περιτριγυρίζουν τον Καύκασο, ανταγωνίζονται για ερείσματα και επιρροή. Από το σκηνικό δεν λείπουν και οι άλλες μεγάλες δυνάμεις, οι ΗΠΑ, η Ευρώπη και η Κίνα.

Τρεις οι δημοκρατίες του Καυκάσου, τρεις και οι αποσχισθείς περιοχές: Ναγκόρνο-Καραμπάχ, Αμπχαζία και Νότιος Οσσετία. Και στις τρεις περιοχές υπάρχει έντονη η Ρωσική στρατιωτική παρουσία σε σημείο που πολλοί αναλυτές συμφωνούν ότι οι τρεις αποσχισθείς περιοχές αποτελούν μέρος ενός ρωσικού σχεδίου για επαναφορά της επιρροής της στις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες. Ιδιαίτερα σε μια περιοχή όπου η Ρωσία αντιμετωπίζει και η ίδια αποσχιστικά κινήματα, στην Τσετσενία και το Νταγκεστάν, στον βόριο Καύκασο. Η πρόταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης για αντικατάσταση των Ρώσων στρατιωτών από Ευρωπαίους δεν προβλέπεται να προχωρήσει.

Από τις τρεις δημοκρατίες, αυτή η οποία έχει «κερδίσει τη λοταρία» είναι το Αζερμπαϊτζάν, στο οποίο βρέθηκαν μεγάλα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου. Ήδη ο αγωγός Μπακού-Τζεϊχάν μεταφέρει πετρέλαιο από την Κασπία στην Τουρκία μέσω Γεωργίας για διάθεση στις διεθνείς αγορές, ενώ νέος αγωγός ετοιμάζεται για το φυσικό αέριο. Το Αζερμπαϊτζάν κυβερνάται από την δυναστεία των Αλίγιεφ, με τον Χαϊντάρ Αλίγιεφ πρόεδρο επί 10 χρόνια και τον γιο του Ιλχάμ που τον διαδέχτηκε μετά τον θάνατό του το 2003. Οι Αλίγιεφ έχουν αντιγράψει το μοντέλο του Κεμάλ και σε όλη την χώρα μπορεί κανείς να δει φωτογραφίες και αγάλματα του πατέρα και γιου, μαζί και χωριστά, με τον αποθανόντα πατέρα να υπερτερεί σαφώς στον αριθμό σε σχέση με τον γιο και τωρινό πρόεδρο.

Η Γεωργία, η πιο φιλοδυτική χώρα του Καυκάσου, έχει προχωρήσει περισσότερο στις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις. Χαρακτηριστικό είναι ότι στα κυβερνητικά κτήρια, πλάι στην εθνική σημαία, κυματίζει η σημαία της ΕΕ, σημάδι του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της χώρας. Η κυβέρνηση απαρτίζεται από αμερικανοσπουδαγμένους τριαντάρηδες, ύστερα από την «ρόδινη επανάσταση» που ανέτρεψε την κυβέρνηση Σεβαρνάτζε. Αντιμέτωπη με μεγάλη ανεργία και με επιδεινωμένες σχέσεις με την Ρωσία (κλειστά είναι τα σύνορα των δύο χωρών καθώς και ο αγωγός φυσικού αερίου), η Γεωργία αναπτύσσεται στους τομείς του τουρισμού και ως δίαυλος μεταφοράς καυσίμων και προϊόντων ανάμεσα στην Τουρκία και την Κασπία Θάλασσα.

Η τρίτη δημοκρατία, η Αρμενία, βρίσκεται και αυτή αντιμέτωπη με οικονομικές δυσκολίες. Με τα σύνορά της με την Τουρκία και το Αζερμπαϊτζάν κλειστά έπειτα από τον πόλεμο στο Καραμπάχ, οι εισαγωγές και εξαγωγές της επιβαρύνονται σημαντικά από μεταφορικά έξοδα και άλλες καθυστερήσεις. Με την γείτονά της Τουρκία ανοικτό είναι και το θέμα της αναγνώρισης της Αρμενικής Γενοκτονίας, στο οποίο η Τουρκία αντιδρά έντονα. Η δραστήρια Αρμενική διασπορά αποτελεί στήριγμα για την χώρα, μέσω επενδύσεων, δωρεών και οικονομικής βοήθειας.

Ο εκδημοκρατισμός, το άνοιγμα των αγορών, η προσέλκυση επενδύσεων αποτελούν προτεραιότητες για τις τρεις δημοκρατίες του Καυκάσου. Στα 16 χρόνια ανεξαρτησίας τους θέλουν να έρθουν κοντύτερα στην Ευρώπη και τους άλλους διεθνείς οργανισμούς. Από την άλλη, ο ανταγωνισμός των μεγάλων δυνάμεων και οι ανοικτές τοπικές συγκρούσεις αποτελούν μπαρουταποθήκες που εύκολα μπορούν να εκραγούν.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, στην κορυφή του Καυκάσου είχε αλυσοδέσει ο Δίας τον Προμηθέα, επειδή έδωσε τη φωτιά στον άνθρωπο. Κάθε μέρα ένας αετός του έτρωγε το συκώτι και αυτό κάθε βράδυ γιατρευότανε. Μέχρι που ήρθε ο Ηρακλής, σκότωσε τον αετό και έσπασε τις αλυσίδες που είχε φτιάξει ο Ήφαιστος. Εναπόκειται να δούμε αν ο Ηρακλής σκοπεύει να ξαναπεράσει από την περιοχή…


Πέμπτη 7 Ιουνίου 2007

Η Ελλάδα που πρέπει να βελτιώσουμε

Δημοσιεύθηκε στην Μακεδονία της Κυριακής
27 Μαϊου 2007
του Λεόν Σαλτιέλ


Όλοι μας γνωρίζουμε πολύ καλά και απολαμβάνουμε καθημερινά τα πολλά προτερήματα της Ελλάδας. Βέβαια, η Ελλάδα, όπως άλλωστε κάθε χώρα του κόσμου, υστερεί σε ορισμένες κατηγορίες, ιδιαίτερα σε σύγκριση με τους Ευρωπαίους εταίρους της. Διαβάζοντας τα τηλεγραφήματα του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων του τελευταίου χρόνου, μπορεί κανείς να δει τις ελλείψεις της Ελλάδας στους τομείς της οικονομικής ανταγωνιστικότητας, της διείσδυσης των νέων τεχνολογιών και της ευελιξίας της αγοράς εργασίας.

Τα παρακάτω στατιστικά στοιχεία, που προέρχονται από τον ΟΗΕ, την Ευρωπαϊκή Ένωση, άλλους διεθνείς οργανισμούς και μη κυβερνητικές οργανώσεις, οφείλουν να μας προβληματίσουν και να εξεταστούν προσεκτικά από όλους μας.

  • Στον τομέα του ίντερνετ, τα τρία τέταρτα των Ελλήνων (73%) δεν έχουν ποτέ χρησιμοποιήσει το διαδίκτυο στη ζωή τους, το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Παράλληλα, την τελευταία θέση στην Ευρώπη έχει η Ελλάδα στις συνδέσεις σχολείων στο ίντερνετ μεγάλης ταχύτητας (13%) και στις συνδέσεις μεγάλης ταχύτητας γενικά (4% με την προτελευταία Σλοβακία στο 11%).
  • Στον τομέα της τεχνολογίας γενικότερα, «ψηφιακά αγράμματο» είναι 65% των Ελλήνων ηλικίας 16 με 74 ετών, πάλι το υψηλότερο στην Ευρώπη. Όλα αυτά, σε μια εποχή που η υψηλή τεχνολογία και οι ηλεκτρονικοί υπολογιστές αποτελούν την κινητήρια δύναμη των σύγχρονων οικονομιών.
  • Η Ελλάδα είναι στην 20 θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση στις επενδύσεις στην έρευνα και την τεχνολογία, ξοδεύοντας σχεδόν το ένα τέταρτο του Ευρωπαϊκού μέσου όρου.
  • Στον τομέα των οδικών ατυχημάτων, η Ελλάδα είναι μεταξύ των πρώτων χωρών στην Ευρώπη, με σχεδόν 2.000 νεκρούς τον χρόνο.
  • Η Ελλάδα είναι πρώτη στην Ευρώπη και τρίτη σε ολόκληρο τον κόσμο στο κάπνισμα, με 43% του πληθυσμού να δηλώνουν καπνιστές.
  • Σχεδόν ένας στους δύο Έλληνες (43,8%) δεν διαβάζει ούτε ένα βιβλίο κατά την διάρκεια της χρονιάς.
  • Μόνο 46,1% των Ελλήνων 15-64 ετών έχουν εργασία, το χαμηλότερο ποσοστό στην Ευρώπη μαζί με την Πολωνία. Το νούμερο αυτό είναι ιδιαίτερα οξυμμένο για τις γυναίκες οι οποίες έχουν την υψηλότερη ανεργία και το μεγαλύτερο χάσμα ανεργίας μεταξύ ανδρών και γυναικών στην Ευρώπη.
  • Στον τομέα των ξένων επενδύσεων, η Ελλάδα είναι 23 στους 25, με μόνο την Μάλτα και την Σλοβενία να είναι στις κατώτερες θέσεις.
  • Σε μελέτη για την παγκόσμια ανταγωνιστικότητα, η Ελληνική οικονομία ήρθε προτελευταία μεταξύ των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
  • Ο Ελληνικός πληθυσμός είναι από τους πιο γερασμένους στην Ευρώπη, με τους άνω των 65 ετών να αποτελούν το 18% του πληθυσμού, με μόνο την Γερμανία και την Ιταλία στο 19%. Αντίστοιχα, οι Ελληνίδες έχουν 1,28 παιδιά ανά μέσο όρο, τον πέμπτο χαμηλότερο δείκτη γονιμότητας στην Ευρώπη.
  • Η Ελληνική οικονομία παρουσιάζει μεγάλη εξάρτηση στο πετρέλαιο, με 57% της ενέργειάς της να προέρχεται από το εισαγόμενο αυτό προϊόν, σε αντίθεση με τον Ευρωπαϊκό μέσο όρο του 37%.


Τα παραπάνω νούμερα δείχνουν μια πλευρά της ελληνικής πραγματικότητας την οποία επιβάλλεται να αλλάξουμε άμεσα, με σκληρή δουλειά και πρόγραμμα, ώστε να προσφέρουμε μια νέα προοπτική στην χώρα και την νέα γενιά.

Δευτέρα 23 Απριλίου 2007

Για την τουριστική ανταγωνιστικότητα της χώρας

Δημοσιεύθηκε στην Μακεδονία της Κυριακής

22 Απριλίου 2007

του Λεόν Σαλτιέλ


Η Ελλάδα, μια χώρα προικισμένη με ήλιο και θάλασσα, αποτελεί πόλο έλξης εκατομμυρίων τουριστών κάθε χρόνο. Μόνο το 2005, η χώρα μας υποδέχτηκε περίπου 15 εκατομμύρια τουρίστες, νούμερο που αναμένεται να αυξηθεί σημαντικά τα επόμενα χρόνια. Παρόλα αυτά, οι φυσικές ομορφιές δεν αποτελούν τον μόνο παράγοντα για την έλξη των τουριστών. Πρόσφατη έρευνα του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ κατέταξε την Ελλάδα στην 24η θέση με βάση την τουριστική ανταγωνιστικότητα, μια μέτρια επίδοση για μια χώρα της οποίας η οικονομία εξαρτάται σε σημαντικό βαθμό από τον τουρισμό. Στις πρώτες θέσεις μεταξύ των 124 χώρων βρέθηκαν η Ελβετία, η Αυστρία και η Γερμανία αντίστοιχα.

Η έρευνα του Ελβετικού οργανισμού περιέχει ενδιαφέροντα συμπεράσματα για την ανάπτυξή της τουριστικής βιομηχανίας στην χώρα μας, μιας που ο τομέας αυτός αποτελεί μια από τις ραχοκοκαλιές της ελληνικής οικονομίας. Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία, ο τουρισμός ευθύνεται για το 15% του ελληνικού ΑΕΠ, ενώ απασχολεί κοντά στο 15% του εργατικού δυναμικού, σχεδόν 700.000 άτομα.

Το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ, με ένα συνδυασμό επίσημων στατιστικών, ερωτηματολογίων και άλλων στοιχείων κατατάσσει τις χώρες με βάση 13 διαφορετικά κριτήρια. Ως συγκριτικά πλεονεκτήματα της χώρας μας αναφέρονται οι παράγοντες υγείας και υγιεινής, η ασφάλεια, η πολιτιστική κληρονομιά και η τουριστική υποδομή. Ως μειονεκτήματα, η έρευνα υποδεικνύει το ελλιπές νομικό πλαίσιο για τις ξένες επενδύσεις, τις υψηλές τιμές των καυσίμων, τις πολιτικές πρόσληψης και απόλυσης προσωπικού, τους περιορισμούς στην ξένη ιδιοκτησία και την περιορισμένη χρήση του διαδικτύου.

Οι συντάκτες της έκθεσης παρατηρούν ότι στόχος τους δεν είναι να παρουσιάσουν μια μορφή «καλλιστείων» ή κριτική της φυσικής ομορφιάς κάθε χώρας. Αντίθετα, τονίζουν της σημασία ενός ευνοϊκού νομοθετικού πλαισίου, μιας παγκοσμίου κλάσης ξενοδοχειακή και μεταφορική υποδομή, ενός εκπαιδευμένου ανθρωπίνου δυναμικού, παράγοντες που δημιουργούν ένα περιβάλλον ευνοϊκό για τις επενδύσεις στον τομέα του τουρισμού.

Είναι η πρώτη φορά που ο τουρισμός μελετάται τόσο συστηματικά. Μάλιστα, ο τουρισμός αναφέρεται ως μια από τις πιο σημαντικές παγκόσμιες οικονομικές δραστηριότητες, απασχολώντας το 8,2% του παγκόσμιου εργατικού δυναμικού και αναλογώντας στο 10,3% του παγκόσμιου ΑΕΠ. Παράλληλα, θεωρείται ο τομέας εκείνος με την μεγαλύτερη συμβολή στη δημιουργία νέων θέσεων εργασίας και στην εισροή ξένου συναλλάγματος.

Με σχεδόν το σύνολο των κρατών του κόσμου να επιθυμούν ένα κομμάτι από την παγκόσμια τουριστική πίτα—και την χώρα μας να εξαρτά σημαντικό τμήμα της οικονομίας της στον τομέα αυτόν—χρειάζεται μια σοβαρή, συνεπής και μακροχρόνια πολιτική από όλους τους αρμόδιους φορείς ώστε η Ελλάδα να μπορέσει να παραμείνει ιδανικός προορισμός για τους ταξιδιώτες του κόσμου.

Κυριακή 1 Απριλίου 2007

Celebrities στην υπηρεσία του ΟΗΕ

Δημοσιεύθηκε στην Μακεδονία της Κυριακής

25 Μαρτίου 2007

του Λεόν Σαλτιέλ


Θα έχετε παρατηρήσει τον τελευταίο καιρό ότι όλο και περισσότερες διασημότητες αρχίζουν να ασχολούνται με θέματα κοινωνικού και περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος. Σε συναντήσεις όπως το Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ του Νταβός αρκετοί ηθοποιοί, τραγουδιστές, αθλητές και καλλιτέχνες προωθούν σκοπούς όπως οι πρόσφυγες, το καθαρό νερό, το χρέος των χωρών της Αφρικής ή το παράνομο εμπόριο διαμαντιών. Με τον τρόπο αυτό προσελκύουν το ενδιαφέρον των παγκοσμίων ΜΜΕ προωθώντας παράλληλα κοινωφελείς σκοπούς.

Από αυτήν την παγκόσμια τάση δε θα μπορούσε να λείψει και ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών. Διάφορες υπηρεσίες του όπως η Ύπατη Αρμοστεία για τους Πρόσφυγες ή το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Τροφίμων επιδιώκουν την συνεργασία με καταξιωμένους και διάσημους ανθρώπους ως μέσο για την ευρύτερη διάδοση των ευγενών σκοπών τους. Για παράδειγμα, ο δικός μας Γιώργος Νταλάρας προστέθηκε πρόσφατα στην λίστα των μόλις επτά πρέσβεων καλής θέλησης της Ύπατης Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες ανάμεσα σε ονόματα όπως ο σχεδιαστής Τζόρτζιο Αρμάνι και η ηθοποιός Αντζελίνα Τζολί. Ένας από τους ρόλους τους είναι «να χρησιμοποιούν την προνομιακή τους πρόσβαση στα ΜΜΕ για να δώσουν φωνή στους πρόσφυγες, που είναι συχνά θύματα ξεχασμένων ανθρωπιστικών κρίσεων».

Αλλά ο οργανισμός ο οποίος συνεργάζεται στον μέγιστο βαθμό με διασημότητες είναι η UNICEF, η διεθνής οργάνωση για την προστασία των παιδιών. Με περίπου 200 πρέσβεις καλής θέλησης στο δυναμικό της, η UNICEF έχει μάλιστα συστήσει και ειδικό γραφείο «Σχέσεων με Διασημότητες». Σε λεπτομερές εγχειρίδιο του εν λόγω γραφείου αναλύονται οι ρόλοι των πρέσβεων καλής θέλησης που περιλαμβάνουν επαφές με κυβερνητικά στελέχη, συγκέντρωση χρημάτων, στρατολόγηση άλλων γνωστών προσώπων και προώθηση προγραμμάτων του οργανισμού. Επιλέγονται προσωπικότητες που έχουν «την μοναδική δυνατότητα να αγγίζουν τις καρδιές των ανθρώπων με το πάθος και την αφοσίωσή τους».

Οι πρέσβεις καλής θέλησης λειτουργούν σε εθελοντική βάση και δεν παίρνουν κανενός είδους αμοιβής, αν και έχουν τα έξοδά τους καλυμμένα για τις διάφορες εμφανίσεις τους. Μάλιστα η UNICEF προτίθεται να καλύψει έξοδα στυλίστα, κομμωτή και μακιγιέρ για τις δημόσιές τους εμφανίσεις, αφού «οι διασημότητες έχουν ένα δημόσιο προφίλ που πρέπει να προστατέψουν».

Είναι θετικό όταν προβεβλημένες προσωπικότητες χρησιμοποιούν το όνομά τους για κοινωφελείς σκοπούς. Ενεργοποιούν με αυτόν τον τρόπο και την κοινωνία των πολιτών, το καθημερινό πολίτη ο οποίος αρχίζει να δραστηριοποιείται πάνω σε θέματα πέρα των συνόρων του. Μακάρι και οι κυβερνήσεις και οι λοιποί κρατούντες να ευαισθητοποιηθούν από αυτό το γενικότερο ενδιαφέρον στις μέρες μας σε κρίσιμα ανθρωπιστικά, περιβαλλοντικά και άλλα θέματα του πλανήτη μας.